Mahiwagang Panaginip

Bill Patrick M. Familara

Mahiwagang Panaginip

Nanaginip ako noong isang gabi

Ang araw daw at buwan ay nagkatabi

Hindi ko lubos maunawaan ang silbi

Sa napakahiwagang sandali

Itim lahat ng bagay

Na pawang walang kabuhay-buhay

Walang ibang kulay na nagbibigay buhay

Sa paligid na nasasakluban ng lumbay

Itim na Ilog

Itim na Karagatan

Itim na Hangin

Na dumurumi sa magandang tanawin

Huni ng mga ibon

Ngayon ay nabaon

Sa hukay ng kahapon

Hindi na maiahon

Halimuyak ng mga Halaman

Nag-gagandahang Paru-paro

Bakit ngayo'y tila naglalaho

Ala-ala nga lamang ba ito ng kahapon?

Mahiwagang panaginip

Anong nais mong ipahiwatig?

Ako tuloy ay napapa-isip

Sa mensaheng naismong iparating.

Elesi

Nung bata pa ako, lagi ako bumibili ng laruang elesi sa tindahan malapit harap ng aming paaralan sa bayan ng Odiongan sa probinsya ng Romblon. Palagi namin iyong pinaglalaruan ng aking mga kaibigan. May iba't-ibang kulay,samut-sarin disenyo, may higis tatsulok, hugis kahon at ang karamihan naman ay hugis bilog.  Ikinakabit namin ito kung minsan sa manibela ng bisikleta o 'di nama'y pinapahanginan sa bintilador. Sa probinsya, sadyang napakasarap maging bata. Naaalala ko pa nga nangongolekta pa kami ng samu't-saring disenyo ng laruang elesi, may lumilipad pag pinihit ang pindutan, may lumilipad din pag hinihila ang tali, may lumilipad pag pinaikot gamit ang dalawa natin kamay, ngunit ang pinakasikat ay yaong ini-ihipan lamang sa kadahilanang mas mura ito. Sadyang napakapayak lamang ang mga nilalaro namin noon, uso ng ang mga computer games subalit 'di naman makapaglaro ang aking mga kamag-aral dahil medyo may kamahalan pa ang paggamit noon. Nakokontento na kami sa paglalaro ng elesi.